Herinneringen

Lieve Gasten van De Bourgondische Hoeve (en misschien voorheen ook wel van Le Hibou en 't Wichlant?),

Op deze pagina wil ik graag herinneringen aan Theo vastleggen.

Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen waarom. Maar toch, door dit alles op te schrijven blijft hij dicht bij ons, in onze geest en vooral in ons hart. Theo was niet zo maar iemand om te vergeten en door deze pagina wil ik u daar een handje bij helpen. Doet u mee?

Als u een verhaal, gedachte heeft die u met mij en de lezers van deze website wilt delen stuurt u dit dan door naar het volgende email-adres; info@debourgondischehoeve.nl Ik zorg er voor dat het op deze pagina terug te lezen is.

Alvast dank voor uw reacties!
 

Mijn eigen eerste herinnering aan Theo gaat terug naar 31 december 1976, oudejaarsdag. 

Theo was door de legendarische Pieter Taaselaar (in de horeca een groot wijnman, zowel letterlijk als figuurlijk) naar Schaijk gehaald, naar Restaurant Netje's Hof. Hij werd op deze dag met champagne binnengehaald als de nieuwe chef-kok en dat terwijl hij de dag ervoor met champagne afscheid had genomen van Restaurant De Geleerde Man in Bennebroek als de 2e chef ofwel de souschef. Het kon niet op! Ik werkte bij Netje's Hof als gastvrouw.

Maar oke, dit was dus onze eerste ontmoeting, mijn eerste glas champagne en waarbij ik dacht; "die is leuk!"

Afijn, 3 maanden later hadden we verkering, 26 maart 1977.

Vanaf die tijd zijn wij eigenlijk onafscheidelijk geweest. We hebben totdat wij ons eerste restaurant begonnen, op een paar kleine uitstapjes na, altijd samen gewerkt. Theo heeft na Netje's Hof korte periode's gewerkt bij De Nieuwe Hoeve Schaijk, Penitentiaire Inrichting Zeeland en bij Le Hibou in Wijchen. Na deze laatste invaljob wisten wij meteen, hier willen wij ons restaurant beginnen, hier willen wij heerlijk gaan koken en de gasten gaan verwennen.

Dat werd uiteindelijk 1 december 1981, nu bijna 30 jaar geleden.

Na Le Hibou volgde 't Wichlant 1 maart 1988 en daarna De Bourgondische Hoeve 28 mei 1998. Voor deze laatste datum hebben we wel ruim 1 jaar verbouwingen achter de rug, een soort van sabbatical jaar.


Herinneringen van Marieke de Wijse - van Heeswijk. Zij werkte als keukenhulp in Rest. 't Wichlant.

"We hadden ooit een vegetarier en die vond de boontjes niet gaar genoeg. 't Bleken knapperige sugar snaps te zijn! Theo herhaalde het nog eens en toen hebben we hem met de andere hulpkoks gegrepen en gauw het magazijn in geduwd, deur dicht, maar de scharnieren kwamen er zowat uit!

Fruit en andere zachte ingredienten moest je mengen met je "hoefjes", dat waren handen want anders kneusde het te erg. Echt zo'n typische Theo uitspraak. En weet je nog als het erg warm was dan trok hij gewoon de deur van een koel- of ijskast open en ging erin staan, het liefst met een fles ijswater of pak karnemelk aan zijn mond, echt typisch Theo.

Ook kon hij zo heerlijk commentaar leveren als een van ons een vriendje had, als die niet bij hem in de smaak viel dan baalde hij daar echt een beetje van volgens mij, dat was denk ik omdat hij ons beter gunde. Jullie hadden samen een familiebedrijf en wij voelden ons onderdeel van de familie.

Een van de geweldigste herinneringen van ons was natuurlijk onze bruiloft. Jullie moesten er wel zo hard voor werken en de dag erna zagen jullie er zo moe uit. Eigenlijk kon het ook niet, zoveel mensen, maar voor mij maakten jullie een grote uitzondering, zo lief! We hebben het meer dan fantastisch gevonden. Het was zo gezellig en heel lekker allemaal. Wat geweldig dat Theo die heerlijke kreeftensoep nog wilde maken en die bak die ik mee naar huis kreeg, wat was dat super..

Theo, je was een geweldige vent, af en toe een heerlijke brombeer, je werkte hard en met veel passie en daarnaast was je een fantastische levensgenieter. Je bent voor ons onvergetelijk in de smaakherinnering van je heerlijke kookkunsten en je karakter.                                                                                                             

Marieke, Andre en Ties.