nieuw!

Boek: "Was er maar een recept voor rouwen" door Anneliese Vonk - van der Zanden

Boek: 'Was er maar een recept voor rouwen'. Hieronder een kleine samenvatting. 

'In Siebengewald runden Theo en Anneliese samen restaurant De Bourgondische Hoeve. Totdat het noodlot toesloeg. Theo werd ziek en overleed kort daarna. Wat nu? Als ondernemer kon Anneliese tenslotte niet stil gaan zitten. In dit boek, gelardeerd met o.a. recepten, verhaalt ze over haar zoektocht naar haar nieuwe ‘geamputeerde ik’. En waar zit ‘rouw’? Een boek dat makkelijk leest, je meeneemt in het leven van Theo en Anneliese, met vele herkenbare momenten voor wie ook een dierbare verloren heeft.'

Het boek, 245 pagina's, geef ik in eigen beheer uit. Dat betekent dat u het boek bij mij op De Bourgondische Hoeve kunt kopen. Op donderdag en vrijdag van 12 tot 17 uur. Wilt u op een ander tijdstip langs komen? Dat kan, maar dan wel even een belletje van tevoren. Woont u te ver weg? Dan kan ik het ook opsturen! Het boek kost 17,50 euro. Voor de verzendkosten vraag ik 3,95 euro extra. Via onderstaande link kunt u het boek bestellen. Als u uw adresgegevens doormailt krijgt u van mij een mail retour waarin de bevestiging van de bestelling en op welk rekeningnummer u het bedrag kunt overmaken.

(In Vakblad Uitvaart, uitgave januari 2017, stond een mooie recensie van mijn boek van de hand van Daan Westerink.)

Recensie Hanneke Tinor-Centi; http://hanneketinorcenti.nl/was-er-recept-rouwen/

Mijn onlangs uitgegeven boek gaat intussen het hele land door. Met de post zijn ze terechtgekomen in o.a. Heerenveen, Oud-Beijerland, Dreumel, Steenwijk, Houten, Almere, om maar enkele plaatsen op te noemen.

Zo ook in Den Haag. Van daaruit kreeg ik een ansichtkaart (waar op de voorkant stond: 'Er is nog zoveel niet gezegd') met achterop de volgende woorden: "Lieve Anneliese, Dank voor je dappere en bemoedigende boek! Lieve groet, Paul van Vliet".
Mooi hè...

Ik wens u veel lees'plezier' met het boek. Iedereen die het tot nu toe gelezen heeft wil het in één keer uitlezen. Het leest makkelijk, en ze zijn steeds benieuwd wat er op de volgende bladzijde staat!

Nog enkele van de vele reacties:
--"Uit!  Prachtig verwoord. Petje af voor je schrijven, Anneliese. Helder en prettig.
Heb het in één keer uitgelezen. Aangrijpend. Ik ben er nog verdrietig van. Ook dankbaar, dat mijn man en ik zijn, waar we zijn. Maar realiseer mij dat het van de ene op de andere dag anders kan zijn. Jouw verhaal geeft een inkijk in jullie leven, jullie verdriet én in jouw kracht".

--"Ik kreeg jouw boek van een collega, begon s`avonds met lezen en heb doorgelezen...doorgelezen..... ik las n.l. mijn/ons eigen verhaal!!!!! zoveel dezelfde punten maar vooral het overlijden van in mijn geval, Wim. Rond dezelfde tijd elkaar leren kennen, Rotterdammer ik een meisje uit Brabant, Sint Tunnis. Zelfs de geboorte datum van Wim 1 juli komt in jouw boek voor. Ziek worden 26 aug. 2013, slecht bericht maar.... evt. verlenging, nee toch niet 21-11 2013 was Wim er niet meer. Ziekenhuis Boxmeer, etc. etc...
En ik heb het hele eerste deel moeten huilen, verdriet over wat ons is overkomen en verdriet over wat jullie is overkomen, zoveel herkenbaar, maar ook met een glimlach en o ja dat heb ik ook!!!! Ik ben nu 2 jaar "verder" en zou nog zoveel meer willen vertellen, wat doet jouw boek goed om te lezen en erover te huilen want dat doet ook zo goed, huilen!!!! Bedankt voor dit boek, het lijkt tijdens het lezen of ik over jouw schouder mee kijk in jouw / jullie leven, zo oprecht uit het hart. Omdat ik jouw boek te leen heb maar het zelf graag wil hebben om steeds weer te kunnen lezen en natuurlijk om die lekkere recepten te gaan proberen wil ik het graag bestellen. En als laatste wat zijn we sterk als het erop aankomt, toch??? Petje af en hopelijk zien wij elkaar op De Bourgondische Hoeve, want dat ben ik wel van plan. Lieve groetjes Rieky."

-- "Lieve Anneliese,
Wat een prachtig boek heb je over Theo geschreven.  Bij tijd en wijle liepen de tranen over mijn wangen. Ik leefde zo met je mee. We zullen de gerechten in je boek zo af en toe maken en dan zullen we  elke keer Theo gedenken, zodat hij in onze herinnering blijft. Een geweldig idee om op deze manier een boek te schrijven. Hopelijk zullen we weer eens richting Limburg rijden en dan komen we zeker even bij je aan. We hopen dat je de Bourgondische Hoeve kunt verkopen, maar dat sluit ook weer een periode af. We wensen je veel kracht en liefde toe,
warme groet, Goos en Inge.

Dag Anneliese,

In een adem heb ik je levensverhaal van de afgelopen jaren gelezen. Zelden heb ik zo’n openhartig verhaal ervaren. Wat mag jij trots zijn op jezelf. 

Vol bewondering kijk ik naar je strijd om Theo en de Bourgondische Hoeve overeind te houden. Jezelf helemaal weg cijferend. Met volle energie werken aan het vullen van je winkeltje en het verwennen van de gasten. Ik heb me verbaasd over de lange periode dat je dit allemaal hebt volgehouden. De vermoeidheid moest een keer toeslaan. Jij mocht moe zijn. Maar ook die strijd om dit te overwinnen heb je opgepakt.

Ik wens je heel veel geluk en sterkte bij het verder uitwerken van je toekomst. Het zal je zeker lukken die plek te vinden waar jij gelukkig kunt zijn. Met een hartelijke groet uit Lottum,  Mieke.


Beste Anneliese, Jouw boek heb ik in één dag uitgelezen. Wat geef jij op een liefdevolle en eerlijke wijze een letterlijk kijkje in jullie keuken. Heel mooi verteld, het was alsof ik naast jou bij Theo aan het bed in de ziekenhuiskamer zat of alsof ik samen met jullie in de keuken stond. Jullie verhaal raakt me. Ik denk dat Theo al trots op je was, maar je hebt absoluut met dit boek eer gebracht aan de man die je zo lief had (hebt). Ik wens je al het goede. Wie weet tot ziens! Warme groet, Minke.

Facebookbericht 17 mei 2016:

'Kreeg net een telefoontje. Iemand in tranen. Ze stamelde; "Bedankt". Ik begreep haar niet. Ze vertelde dat ze afgelopen zaterdag mijn boek 'Was er maar een recept voor rouwen' had gekocht. Ze had het net uit en wilde mij meteen bellen. "Wat mooi, wat herkenbaar, wat fijn geschreven. En ja, wat zijn onze mannen trots op ons hè!". Wauw, hier ben ik even stil van. Afgelopen zaterdag had ze me verteld dat het twee jaar geleden was dat haar man was overleden. En hoe moeilijk het tweede jaar was, terwijl iedereen denkt dat het dan beter met je gaat. NIET DUS! Wat is het toch fijn dat ik anderen kan helpen door gewoon mijn verhaal op papier te zetten... En heftig!'

Antwoord op het Facebookbericht:

'Anneliese, nog een leuke opsteker die ik met jou en plein public wil delen; jouw boek is mijn best verkochte boek vanaf 1 januari 2016 tot nu. Die pluim ben jij en het boek meer dan waard!! Chapeau Anneliese.'

Lieve Annelies, Ik heb jouw boek met interesse gelezen!! Elke avond voor het slapen gaan een hoofdstuk. Je hebt het op een prettige leesbare manier geschreven!!! Door het lange ziekte-proces van mijn man heb ik er heel veel in herkend. Verder wil ik je zeggen dat we het prettig hebben gevonden om bij jou op de thee te zijn geweest. Lieve groet, Mia.

(Helemaal onder aan deze pagina kunt u artikels en interviews teruglezen)

Boek bestellen

Verder wil ik jullie nog attenderen op een boek dat mij ook heel dierbaar is. Het is het boek van Tokel de Vries en heeft als titel: 'Je hoort het zo vaak, als pensioen en rouw samenvallen'.

Samen met haar man Henk wilde Tokel gaan genieten van hun welverdiende pensioen. Henk wordt echter ziek en de reizen die ze samen nog wilden gaan maken met hun camper worden uitgesteld, tot... Zij omschrijft haar zoektocht naar een leven zonder Henk, hoe gaat ze daarmee om. Het is weer een totaal ander boek als wat ik geschreven heb. En dat is logisch als je de verschillen ziet tussen haar jeugd en de mijne, net als haar carrière. Heel fascinerend. Meer info kunt u vinden op www.alsrouwenpensioensamenvallen.nl

Ik heb meegedaan met de schrijfwedstrijd van Nederland Schrijft. Het heeft de titel gekregen: 'Hamburg, een stad om nooit te vergeten'. Als u op onderstaande link (met deze titel) klikt kunt ook u het verhaal lezen. Ik heb niet gewonnen maar vond het een goede oefening om een verhaal in maximaal 500 woorden neer te pennen. Oordeel zelf...