Mei 1944 Deel 1

Zaterdag 11 mei 2019

Anneliese:
Deze maand vertel ik jullie over enkele vliegtuigen die bij ons mam in de buurt naar beneden zijn gekomen.

Een daarvan was een heel angstig moment voor het hele gezin ‘Van der Heijden’ aan de Lage Baan.

Mam:
Wij stonden op het punt om naar bed te gaan toen we een geluid hoorden dat ons niet aanstond. Het was het stotterend geluid van een vliegtuig dat problemen had.
“Liggen, liggen”, werd er door de oudsten geschreeuwd. In de gang, met de voordeur open, zagen we, liggend op de grond, het brandende vliegtuig recht op onze boerderij afkomen. Angst stond op ieders gezichten te lezen.
Automatisch gingen we bidden.
“Onze vader, die in de hemel zijt, uw naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel…”
Onderwijl hoorde ik een snik van een van de jongsten. Het was dan ook een nachtmerrie waar we midden in zaten.
Terwijl we dachten dat het met ons gedaan was en we onze handen voor onze oren of ogen sloegen, gebeurde er een wonder. Onze gebeden werden verhoord. Het vliegtuig maakte ineens een draaiende beweging. Ik herinner me dat we allemaal tegelijk riepen: “Hij vliegt weg, hij vliegt weg!”

Het wegvliegen gaf een angstig geluid dat veranderde in een knetterend geluid. Even later kwam het vliegtuig aan de grond. Niet het vliegtuig maar de brandstof overdekte het huis van ‘Van Duurkes’. De familie van Duren kon nog net op tijd in nachtkleding (dat later nog hun enig bezit bleek te zijn) naar buiten vluchtten, gelukkig raakte er niemand van dat gezin gewond. Tegelijk stond alles in lichterlaaie. En wij… wij keken op een kleine afstand naar de vlammenzee, en naar de lucht die veranderde in een gloedrode kleur.

Eén piloot, zo hoorden wij in de morgen, was met de parachute uit het brandende vliegtuig gesprongen en zwaar gewond bij Driek Verstegen in de Zandstraat door de buren binnen gedragen. Terwijl zij hulp haalden waren de Duitsers al onderweg en kwamen bijna gelijk aan met onze huisarts, dokter Langendijk. De dokter probeerde nog de Duitsers te overtuigen de piloot hier te houden, maar tevergeefs. Twee piloten zijn in het brandende vliegtuig omgekomen. De vierde piloot vond men naast het vliegtuig in een sloot…

Het vliegtuig, ofwel de brokstukken, werd bewaakt door de Duitse soldaten. Zij patrouilleerden vanaf het vliegtuig op de Gagelstraat tot aan de Lage Baan.

In de weken erna vond ik het niet fijn om daar ’s avonds na mijn werk langs op te lopen. Best luguber. Maar ik zag ook meisjes die niet bang waren en daar dicht tegen de soldaten aanstonden, hun gezichten verborgen om niet herkend te worden. Thuis vertelde ik hier maar niks van want anders mocht ik niet meer alleen naar huis lopen…

Weer later landde er een vliegtuig in de Zandstraat, achter het huis van Bertus Custers, in het Goer. Maar daar vertel ik volgende keer over. Vind je dat goed?

Anneliese:
Mam, ik deel mei gewoon weer in tweeën op.